70 χρόνια από την απελευθέρωση της Λαμίας από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ

70 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την απελευθέρωση της Λαμίας και όλης της Ελλάδας από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τον πρωτοκαπετάνιο του Άρη Βελουχιώτη. 70 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μνημειώδη Αντιφασιστική Νίκη του ελληνικού λαού.

Στις 18 Οκτωβρίου 1944, τα ναζιστικά στρατεύματα της χιτλερικής Γερμανίας και των ντόπιων δοσίλογων συνεργατών τους, υποχωρούν νικημένοι από την πόλη της Λαμίας, κυνηγημένοι από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ.

Οι αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, του μεγαλύτερου εθελοντικού στρατού στην Ευρώπη, προέβαλαν ηρωική αντίσταση στους ναζί κατακτητές και συνέβαλαν αποφασιστικά στην απελευθέρωση της Ελλάδας και στη συντριβή του φασιστικού άξονα. Στον ταξικό εθνικοαπελευθερωτικό αυτό αγώνα όμως δεν συμμετείχαν όλοι. Οι ντόπιοι φασίστες της εποχής, οι γερμανοτσολιάδες και οι δοσίλογοι, συνεργάστηκαν ανοιχτά με τον κατακτητή αποκομίζοντας προσωπικά οφέλη και υπονομεύοντας τον αντιστασιακό αγώνα.

Και είναι οι πολιτικοί απόγονοι των ναζί κατακτητών που επιχειρούν σήμερα να σηκώσουν ξανά κεφάλι. Όπως και στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έτσι και σήμερα, ο φασισμός εκκολάφθηκε μέσα στα κοινωνικά αδιέξοδα της καπιταλιστικής κρίσης, και πριμοδοτήθηκε από το μεγάλο κεφάλαιο για να δώσει καπιταλιστική διέξοδο, μέσα από τον πόλεμο, στις οξυμένες ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

Στη σημερινή καπιταλιστική κρίση που διανύει η Ελλάδα, το μεγάλο κεφάλαιο χρησιμοποιεί τη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή και τα άλλα φασιστικά μορφώματα για να σπείρει διχαστικές, μισαλλόδοξες, και ανταγωνιστικές λογικές στους κόλπους της εργατικής τάξης, ως ανασταλτικό εμπόδιο απέναντι στην οργάνωση του λαϊκού και εργατικού κινήματος. Ο λαός πρέπει να διδαχθεί από την ιστορία και να καταλάβει ποιες είναι οι δυνάμεις που αγωνίζονται πραγματικά για τα συμφέροντά του και να τους απομονώσει.

Ο αντικαπιταλιστικός αγώνας ενάντια στη ντόπια και ξένη ολιγαρχία, ενάντια στην κυβέρνηση, την Τρόικα, την ΕΕ, και το ΔΝΤ, είναι και αγώνας αντιφασιστικός. Και σε αυτό τον αγώνα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα είναι μπροστά. Για την Αντικαπιταλιστική και την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Φθιώτιδας τιμώντας τη μεγάλη αυτή μέρα της απελευθέρωσης της πόλης της Λαμίας από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τον πρωτοκαπετάνιο του Άρη Βελουχιώτη, διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση με θέμα «Η δραση του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη και η απελευθέρωση της Λαμίας: 70 χρόνια μετά». Παράλληλα θα υπάρξει προβολή του κινηματογραφικού αρχείου του ΕΛΑΣ 1943-45 και θα ακολουθήσει συζήτηση για τα ιστορικά και πολιτικά συμπεράσματα της περιόδου στο σήμερα. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 19 Οκτωβρίου, στις 7:00μμ, στο καφέ «Ημέτερον», στη Λαμία.

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Φθιώτιδας εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή της στους μαθητές των τριών σχολείων της Λαμίας που βρίσκονται υπό κατάληψη.

Τα δίκαια αιτήματά τους έρχονται να προστεθούν στους αγώνες όλης της υπόλοιπης αγωνιζόμενης κοινωνίας για την ανατροπή της λαομίσητης συγκυβέρνησης και των μνημονιακών πολιτικών που αυτή εφαρμόζει σε στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την ντόπια και ξένη ολιγαρχία.

Η χρόνια υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τις τελευταίες δεκαετίες αλλά πολύ περισσότερο οι καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόζονται τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια, έχουν οδηγήσει τους μαθητές στην ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, τους γονείς να καλούνται να σηκώσουν το δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος της δήθεν «δωρεάν» παιδείας, και τους εκπαιδευτικούς να ζουν με την απειλή της απόλυσης και της οικονομικής εξαθλίωσης. 

Οι μνημονιακές περικοπές διαλύουν τα σχολεία καθώς η χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 40% με αποτέλεσμα να συγχωνεύονται και να καταργούνται 1200 σχολεία,  πεινασμένοι μαθητές να στοιβάζονται στις τάξεις, ειδικότητες να καταργούνται, εκπαιδευτικοί να απολύονται, και το ολοήμερο σχολείο να περιορίζεται.

Η μνημονιακή συγκυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ και οι συνεργάτες τους θέλουν μια εκπαίδευση απροκάλυπτα πιο ταξική, που θα στέλνει τη νεολαία από νωρίς στον καιάδα της πιο άγριας εκμετάλλευσης και της εργασιακής περιπλάνησης.

Όλοι αυτοί δημιούργησαν ένα σχολείο προσανατολισμένο:

- να αλέθει τα μυαλά, τις προσδοκίες και τα όνειρα των μαθητών στις εξεταστικές μυλόπετρες του ανταγωνισμού,

- να αποκλείει από την τριτοβάθμια εκπαίδευση πολλούς μαθητές και σε ορισμένους να στερεί ακόμη και το απολυτήριο,

- να μη δίνει μόρφωση αλλά αποσπασματικές δεξιότητες και αναλώσιμη κατάρτιση, χρήσιμη μόνο για τις ανάγκες των εργοδοτών, οδηγώντας τους – κι από τα 15 τους – στο μαγγανοπήγαδο της μαθητείας, της απλήρωτης εργασίας χωρίς δικαιώματα, της μαύρης εργασίας ή της αμοιβής με το 80% του βασικού μισθού πείνας.

           

Αυτό το σχολείο και αυτή η κοινωνία μας κλέβουν το μέλλον. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από τον αγώνα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Φθιώτιδας στέκεται αλληλέγγυα στον αγώνα των μαθητών της Λαμίας. Ένας αγώνας που πρέπει να έχει ως στόχο το ενιαίο 12χρονο, δωρεάν, δημόσιο, σχολείο για όλα τα παιδιά. Που θα δίνει στέρεες γενικές γνώσεις, θα συνδέει τη θεωρία με την πράξη, θα αναπτύσσει την κριτική σκέψη, θα ανακαλύπτει τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα κάθε παιδιού και δε θα θάβει τα μαθητικά μυαλά κάτω από την εντατικοποίηση, τις συνεχείς εξετάσεις, τον ανταγωνισμό και την απόρριψη. Που θα χωράει την τέχνη, τη μουσική, το θέατρο. Που θα δίνει ελεύθερο χρόνο στους μαθητές και δεν θα τον θυσιάζει στο βωμό τον εξετάσεων. Που θα προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, σε όλες τις βαθμίδες. 

Γι’ αυτό και πρέπει τώρα, όλες και όλοι μαζί, μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί να αγωνιστούμε για:

- Κατάργηση του νόμου 4186/2013 για την αναδιάρθρωση του Λυκείου. 
- Κατάργηση της βάσης του 10 και της «Τράπεζας Θεμάτων». 
-    Γενναία αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 15% του προϋπολογισμού ή το 5% του ΑΕΠ, ώστε να διασφαλιστεί σχολείο σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη και κάθε χωριό, με όλες τις αναγκαίες υποδομές (εργαστήρια, βιβλιοθήκες, γυμναστήρια, βιβλία), αναλώσιμα υλικά και δωρεάν βιβλία. Κανένα σχολείο να μη συγχωνευτεί ή κλείσει. 
- Έκτακτη επιχορήγηση για τα έξοδα των σχολείων, για τη σίτιση και την ασφάλιση υγείας για τους μαθητές.

- Αναβάθμιση και όχι διάλυση της ειδικής αγωγής και της μέριμνας για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Όχι στη συρρίκνωση και το κλείσιμο ειδικών σχολείων και υποστηρικτικών δομών.

- Τμήματα με 20 μαθητές ανά τάξη, 15 στην κατεύθυνση, 10 στο εργαστήριο, παράλληλη διδασκαλία στην ξένη γλώσσα. Όχι τμήματα των 27 και 30 μαθητών.

- Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία για όλους, μαθητές, εκπαιδευτικούς, χωρίς διοικητικές παρεμβάσεις. 

Πέρα από τα ψέματα της μνημονιακής κυβέρνησης εμείς βροντοφωνάζουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος, στον αντίποδα της μνημονιακής καταστροφής.

Η βραχυπρόθεσμη επιβίωση της δημόσιας παιδείας, της υγείας, και της ίδιας της κοινωνίας περνά μέσα από βαθιές πολιτικές τομές, ανατροπές και διεκδικήσεις.

Αν θέλουμε ψωμί και δουλειά πρέπει να καταργήσουμε τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις και να διεκδικήσουμε την έξοδο από το Ευρώ και την ΕΕ.

Αν θέλουμε δαπάνες για την παιδεία, την υγεία, το περιβάλλον, τον πολιτισμό πρέπει να διαγράψουμε το παράνομο και τοκογλυφικό δημόσιο χρέος.

Αν θέλουμε να σωθεί το σπίτι που μένουμε πρέπει να εθνικοποιηθούν οι τράπεζες και να διαγραφούν τα χρέη των φτωχών.

Αν θέλουμε να προστατευθούν οι άνεργοι και να βρουν δουλειά οι νέοι, πρέπει να μειωθούν οι ώρες δουλειάς και τα χρόνια συνταξιοδότησης, να εθνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση οι μεγάλες επιχειρήσεις και να δουλέψουν με εργατικό και λαϊκό έλεγχο οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με αυτοδιαχείριση, τα εργοστάσια που κλείνουν οι καπιταλιστές.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ

H ΑΝΤΑΡΣΥΑ Φθιώτιδας εκφράζει την αλληλεγγύη της στον περιφερειακό σύμβουλο Κεντρικής Μακεδονίας Θανάση Αγαπητό, εκπαιδευτικό και τους Σαράντη Αρβανίτη και Θωμά Κυρατζόπουλο, δημοτικούς υπαλλήλους, οι οποίοι δικάζονται αύριο στις 2 του Οκτώβρη 2014 στη Θεσσαλονίκη.

Οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι ενώ πανηγυρικά είχαν αθωωθεί, οδηγούνται σε νέα δίκη μετά την έφεση που άσκησε ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών. Αυτή η δικαστική εξέλιξη, είναι αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης προσπάθειας να ποινικοποιηθεί το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και στον αγώνα, απέναντι στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης, για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, που διαλύουν οικογένειες, σχολεία και νοσοκομεία. Που γεννούν εκατομμύρια ανέργους, νέους ξενιτεμένους και φτωχαίνουν το λαό.

Παραπέμπονται σε νέα δίκη, αν και αποδείχτηκε πως η δίωξη τους έγινε μόνο και μόνο επειδή συμμετείχαν στην κινητοποίηση των εργαζομένων και των σωματείων τους ενάντια στη συγκέντρωση του Φούχτελ και της λεγόμενης «Ελληνογερμανικής Συμμαχίας» με δημάρχους.

Τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι της Θεσσαλονίκης και τότε και τώρα δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο, να διεκδικούν να σταματήσει η ωμή καταπάτηση κάθε έννοιας εθνικής ανεξαρτησίας, λαϊκής κυριαρχίας, δημοκρατικής διαδικασίας, «αυτοδιοικητικής» λειτουργίας και ηθικής αξιοπρέπειας.

Είναι ολοφάνερο πως η συνέχιση της δικαστικής δίωξης συνδέεται και με την υποταγή στον “ύπατο αρμοστή” της Μέρκελ στην Ελλάδα Χ. Γ. Φούχτελ, έτσι ώστε απρόσκοπτος να συνεχίσει να απαιτεί (βλ. 8σέλιδο ερωτηματολόγιο) και να οργανώνει την αρπαγή της Δημόσιας Περιουσίας από το γερμανικό κεφάλαιο.

Η συνέχιση των προκλητικών δικαστικών διώξεων είναι μέρος των μηχανισμών άγριας καταστολής που όλο και περισσότερο χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να καθυποτάξει τον αγώνα των εργαζομένων. Ειδικά την εποχή αυτή που μέσω της αξιολόγησης και των αποφάσεων για κινητικότητα-διαθεσιμότητα-απολύσεις, προσπαθεί να επιβάλλει στο δημόσιο, το φόβο των δικαστηρίων και της απόλυσης «γιατί αντιτάχθηκες» και τον τρόμο των πειθαρχικών «γιατί αντιμίλησες».

Τώρα που η στοχοποίηση των αγώνων και των αγωνιστών έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.   

 Οι μαχητικές διεκδικήσεις και οι αποφασιστικές απεργίες βγαίνουν παράνομες.

Οι συλλήψεις, οι προσαγωγές και η καταστολή των ΜΑΤ, είναι καθημερινό φαινόμενο.

Χρέος του εργατικού και λαϊκού κινήματος είναι να υπερασπιστεί

με κάθε τρόπο τους αγώνες και τους αγωνιστές.

Δηλώνουμε ότι δε θα γίνουμε σύγχρονοι δούλοι που θα φοβούνται να μιλήσουν, αλλά συλλογικά θα παλέψουμε ενάντια στην αντεργατική πολιτική, τον αυταρχισμό και τις δικαστικές διώξεις. Δε θα υποστείλουμε τις σημαίες του αγώνα αλλά θα τις ανεμίσουμε ακόμα πιο μαχητικά.

Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι οι διώξεις και η κρατική καταστολή δε μας τρομοκρατούν, αλλά αντίθετα χαλυβδώνουν τη θέλησή μας για αντίσταση και αγώνα.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους 3 διωκόμενους και εκτιμούμε πως όπως το πλατύ κύμα αλληλεγγύης στην Ελλάδα και το εξωτερικό από εργαζόμενους, συνδικάτα, κοινωνικές οργανώσεις, κατάφερε την αθώωση στην πρώτη δίκη, έτσι και τώρα θα συνεχίσει πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά μέχρι την τελική δικαίωση και το σταμάτημα κάθε δίωξης.

Ζητάμε:

Να σταματήσει η ποινική δίωξη ενάντια στους 3 εργαζόμενους της Θεσσαλονίκης, που έχουν ήδη αθωωθεί.

Να σταματήσει κάθε πολιτική και ποινική δίωξη σε βάρος των εργαζομένων που αντιστέκονται και διεκδικούν το δικαίωμα στη δουλειά και στη ζωή.

Το δικαίωμα του λαού να αγωνίζεται δεν δικάζεται!!

Οι αγώνες των εργαζομένων δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται!

Το φασισμό συντρίβουν αγώνες ταξικοί!

Από τη χθεσινή αντιφασιστική πορεία στη Λαμία, για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. 

Σήμερα, Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου στην Πλατεία Πάρκου, στις 7:00μμ, συνεχίζουμε με τη δεύτερη μέρα αντιφασιστικών εκδηλώσεων, με ζωντανή αναμετάδοση της μεγάλης αντιφασιστικής συναυλίας που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα.

Αγώνας ενάντια στους φασίστες και το σύστημα που τους γεννάει και τους στηρίζει

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την Χρυσή Αυγή, ήταν το αποκορύφωμα μιας σειράς βίαιων δολοφονικών επιθέσεων σε μετανάστες, σε κόμματα της αριστεράς, σε συλλογικότητες και αγωνιστές του κινήματος.

Η δολοφονία του Φύσσα δεν ήταν τυχαία. Η Χρυσή Αυγή φτιάχτηκε σαν μακρύ χέρι του συστήματος, σαν μια δολοφονική δύναμη κρούσης στην προσπάθειά του να αποπροσανατολίσει τη λαϊκή οργή και να συντρίψει κάθε κοινωνικό, εργασιακό και δημοκρατικό δικαίωμα, κάθε αντίσταση, κάθε τι που κινείται εκτός του ρατσιστικού και σκοταδιστικού πλαισίου της.

-Στηρίχτηκε απλόχερα από τις πιο σκληρές δυνάμεις της κρατικής βίας και καταστολής, την αστυνομία, τα ΜΑΤ, κομμάτια του στρατού!

-Μιλάει υποκριτικά «ενάντια στο σάπιο πολιτικό σύστημα», αλλά εξασφάλιζε τόσα χρόνια ασυλία από τους υψηλούς προστάτες της αστούς πολιτικούς, της συγκυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου, όπως έδειξε και η υπόθεση Μπαλτάκου.

- Χρηματοδοτήθηκε απλόχερα από εφοπλιστές και τραπεζίτες και τους το ξεπλήρωσε ψηφίζοντας στη Βουλή σαν καλό παιδί όλα τα νομοσχέδια που τους χαρίζουν δισεκατομμύρια, από το ξεπούλημα της Αγροτικής, μέχρι τις φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές.

- Δημαγωγούσε για «θέσεις εργασίας για έλληνες» στήνοντας δουλεμπορικά γραφεία και εξασφαλίζοντας στα αφεντικά, ότι πολύ απλά θα επιβάλλει σαν νταβατζής στους ντόπιους εργαζόμενους την μαύρη δουλειά που έχει ήδη επιβληθεί και στους μετανάστες!

- Στήριξε τους φονιάδες των μεταναστών στην Μανωλάδα, μπλέχτηκε με όλα τα κυκλώματα της νύχτας, την «προστασία» και όχι μόνο, που είχαν σαν αποτέλεσμα και το ξεκαθάρισμα λογαριασμών στην Καλαμάτα.

- Μιλάνε για την «Ελλάδα», αλλά όπως όλοι οι πατριδοκάπηλοι στελέχη και οι βουλευτές τους, είναι κατευθείαν βγαλμένοι από τους πιο σκοτεινούς μηχανισμούς καταστολής του ΝΑΤΟ και του ευρωστρατού, άξιοι απόγονοι των γερμανοτσολιάδων και της χούντας.

Και αν τώρα η ηγεσία της είναι στην φυλακή οφείλεται στον μεγάλο ξεσηκωμό που προκάλεσε η στυγνή δολοφονία του Παύλου, στην δημοκρατική – αντιφασιστική δράση του εργατικού – λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, που με την αποφασιστική του παρέμβαση ανέκοψε προσωρινά την νεοναζιστική εκστρατεία και υποχρέωσε την κυβέρνηση και το κράτος να λάβει μέτρα ενάντιά τους.  

Η ΜΑΧΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Όμως οι εξελίξεις στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς δεν επιτρέπουν καμιά επανάπαυση. Η κυβέρνηση και το κράτος επιδιώκουν το δικαστικό τους «ξέπλυμα» μέσα από  την μεθοδευόμενη τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα, να τους ρίξουν στα «μαλακά», για να τους έχουν εφεδρεία για την επόμενη μέρα.

Στην Ουκρανία ΕΕ και ΗΠΑ δεν διστάζουν να στηρίξουν τους φασίστες για να ελέγξουν την χώρα. Ο ακροδεξιός εθνικισμός ανεβαίνει στην ΕΕ.

Ο σύγχρονος καπιταλισμός και η κρίση του, γίνεται ο ίδιος βαθιά αντιδραστικός. Ξεφτιλίζει και καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας, δημιουργεί απόγνωση και φτώχια για να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος του κεφαλαίου και έτσι γεννάει και τροφοδοτεί το τέρας του φασισμού.

Απέναντί μας δεν έχουμε μόνο την Χρυσή Αυγή. Έχουμε την  Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ. και το κεφάλαιο που επιβάλλουν με τους εκβιασμούς και την βία δολοφονικές κυβερνήσεις και πολιτικές.

Το χνάρι του φασισμού δεν βρίσκεται μόνο στον Άγιο Παντελεήμονα, στις δολοφονίες και τα χτυπήματα αγωνιστών στις γειτονιές του Πειραιά, στο κυνηγητό των μεταναστών και των ομοφυλοφίλων. Βρίσκεται μέσα στο κράτος και τους μηχανισμούς της ΕΕ και του συστήματος.

Είναι η συστράτευση και η συμμαχία του Γιούνκερ και της Μέρκελ με τον (κάθε) Μιχαλολιάκο. Η συγκυβέρνηση του εθνικιστή Καρατζαφέρη με τον κοσμοπολίτη Παπανδρέου. Η σχέση του υπόδικου τραμπούκου Κασιδιάρη με τον Μπαλτάκο και τον Σαμαρά. Είναι η συμπόρευση των γραβατωμένων του ευρώ και της ΕΕ, που ενορχηστρώνουν και διευθύνουν την εκστρατεία εξαθλίωσης και καταβύθισης της κοινωνικής εργατικής πλειοψηφίας από τα πολυτελή γραφεία τους στην Φραγκφούρτη και τις Βρυξέλες, με τους υπάνθρωπους φαλαγγίτες της φασιστικής ιδεολογίας.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Ο φασισμός δεν χτυπιέται από το κράτος και τις κυβερνήσεις. Μόνο η λαϊκή-εργατική πάλη μπορεί να τον συντρίψει. Με αντιφασιστικές  συνελεύσεις και ενωτικό μαζικό αγώνα να τους πετάξουμε έξω από κάθε γειτονιά, σχολείο, χώρο δουλειάς..

Οι εργαζόμενοι και η  νεολαία με την πάλη τους μπορούν να επιβάλλουν:

- την καταδίκη των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής. Να απαγορευτεί η κρατική της χρηματοδότηση. Να πέσει άπλετο φως στους χρηματοδότες, στους υποστηρικτές της μέσα στο κράτος, στην αστυνομία στον στρατό.

-την διάλυση κάθε κρατικού και παρακρατικού μηχανισμού (ΜΑΤ, ΔΙΑΣ κλπ) που αποτελούν τη φασιστική σφηκοφωλιά.

- τις δημοκρατικές πολιτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα που απαιτεί η εποχή μας, την δημοκρατία στους τόπους δουλειάς, την λαϊκή κυριαρχία.

- τις ελευθερίες, τα κοινωνικά δικαιώματα και τον πολιτισμό που εμπνέεται από την ιδεολογία της κοινωνικής απελευθέρωσης, την αλληλεγγύη, την ανθρωπιά, την ανοχή στην διαφορετικότητα, κόντρα στο σκοταδισμό, τη θρησκοληψία, τον ρατσισμό, το σεξισμό, τη γενικευμένη κοινωνική και ιδεολογική αντίδραση και οπισθοδρόμηση.

-Να πετάξουμε από πάνω μας τους αστούς πολιτικούς και τα αφεντικά τους τραπεζίτες κι επιχειρηματίες, την μισητή τρόικα, την ΕΕ που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση μαζί με φασιστικά πιόνια τους.

- Να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής με στόχο την αντικαπιταλιστική ανατροπή αυτής της βάρβαρης επίθεσης.

- Να αμφισβητήσουμε και να γκρεμίσουμε την καπιταλιστική κυριαρχία, να παλέψουμε και να κερδίσουμε έναν «άλλο δρόμο», τον δρόμο του σύγχρονου κομμουνισμού με κέντρο έναν άνθρωπο απελευθερωμένο από τα δεσμά της εκμετάλλευσης, της βίας και της κυριαρχίας του κεφαλαίου.

Δηλώσεις Τσίπρα στη ΔΕΘ:

Δηλώσεις Τσίπρα στη ΔΕΘ:  Αναποτελεσματικά μέτρα μέσα στα πλαίσια της κυρίαρχης πολιτικής Η ομιλία του Α.Τσίπρα στην ΔΕΘ επαναβεβαίωσε και ενίσχυσε το πνεύμα  των «μειωμένων προσδοκιών» που καλλιεργεί όλο και πιο πολύ το  τελευταίο διάστημα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.Οι εξαγγελίες συνιστούν  ουσιαστικά  μια "σοσιαλφιλελεύθερη" πολιτική, με στόχο την "αποφυγή  της ανθρωπιστικής καταστροφής" και την "επανεκκίνηση της οικονομίας" και κεντρικό διακύβευμα το «διαπραγμάτευση ή μη διαπραγμάτευση» με τους δανειστές. Σύμφωνα με την λογική αυτή η όποια λύση θα  προκύψει θα κινηθεί στα πλαίσια και σε συμφωνία με τους «δανειστές» και τους θεσμούς τους και πρώτα από όλα την Ευρωπαϊκή Ένωση,  που καθορίζεται ως το πεδίο αυτής της "διαπραγμάτευσης". Κρίσιμα  ζητήματα απουσιάζουν από τις εξαγγελίες, όπως οι αυξήσεις στους μισθούς στα προς μνημονίων επίπεδα, (πέραν της επαναφοράς  του βασικού μισθού), η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού (μόνο για τμήμα των συνταξιούχων), η ανάκληση των  ιδιωτικοποιήσεων (που θα «επανεξεταστούν») και η κατάργηση του αμαρτωλού ΤΑΙΠΕΔ,  η επαναπρόσληψη των απολυμένων από το δημόσιο. Το σχέδιο δεν αναφέρεται στην εθνικοποίηση των τραπεζών, αλλά στην «ανάκτηση του ελέγχου του ΤΧΣ», χωρίς καταγγελία των  δανειακών συμβάσεων, στις οποίες κατοχυρώνεται η "ανεξαρτησία του", δηλαδή ο έλεγχος της τρόικα. Δεν θα υπάρξει ανάκτηση των  χρημάτων που κλάπηκαν χυδαία από τα ταμεία με το PSI, αλλά ενίσχυσή και αξιοποίηση της δημόσια περιουσίας. Ο αναπτυξιακός πυλώνας θα γίνει με αξιοποίηση των "αποθεματικών του ΤΧΣ" και το ΕΣΠΑ, η εκταμίευση του οποίου, όμως, συνοδεύεται, από προϋποθέσεις πιστής εφαρμογής της μνημονιακής βαρβαρότητας. Τα 10 δισ τον χρόνο που προβλέπονται για την αποπληρωμή των δανείων δεν αποτελούν απλά "μνημονιακή δέσμευση", αλλά όρο του Συμφώνου Σταθερότητας, του οποίου όμως δεν θα υπάρξει καταγγελία, απειθαρχία και παραβίαση. Η διευθέτηση του χρέους θα προκύψει από μια «διαπραγμάτευση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο», λες και είναι δυνατόν οι «δανειστές» να αρνηθούν με την θέλησή τους τα συμφέροντά τους. Στα μέτρα για την δημοκρατία δεν περιλαμβάνεται καν  η κατάργηση των χρυσαυγοκρατούμενων ΜΑΤ. Ο Α. Τσίπρας  εναποθέτει τις λύσεις για την ανάταξη της  κατεστραμένης χώρας στους πόρους της ΕΚΤ και της ΕΕ, των οποίων την πολιτική εξωραΐζει. Θεωρεί μάλιστα ότι τα γεράκια της νομισματικής ορθοδοξίας της ΕΚΤ προκαλούν ρήγμα στο  «νεοφιλελεύθερο τοίχος» της Γερμανίας! Η συμμετοχή στο  ΝΑΤΟ είναι δεδομένη. Η απαρίθμηση ορισμένων, απόλυτα αναγκαίων φυσικά, μέτρων  ανακούφισης των πιο άγρια πληττόμενων τμημάτων των  εργαζόμενων από την λαίλαπα της αθλιότητας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν συνιστά πολιτική τομή. Ούτε μπορεί να φέρει ουσιαστικό  αποτέλεσμα, μέσα στα πλαίσια  της διαχείρισης της κυρίαρχης πολιτικής. Πραγματική ανακούφιση των εργαζόμενων και στροφή για τη χώρα, δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο με ρήξη και ανατροπή της πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ, κατάργηση των  μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, ρήξη-αποδέσμευση από ευρωζώνη και ΕΕ, εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, άμεση ριζική βελτίωση της θέσης των εργαζόμενων, ανάπτυξη των  δημοκρατικών κατακτήσεων των εργαζόμενων με ρήξη με τους μηχανισμούς επιβολής και βίας του κράτους. Έτσι μπορούν να δικαιωθούν οι πόθοι και οι προσδοκίες του λαού. Σε αυτή την κατεύθυνση παλεύει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 9 Σεπτεμβρίου 2014 Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το άνοιγμα των σχολείων Η εικόνα γνωστή: Τα σχολεία ανοίγουν και θα είναι όλοι εκεί. Οι μαθητές με την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα, οι γονείς με το άγχος του δυσβάσταχτου βάρους της …«δωρεάν» παιδείας, οι εκπαιδευτικοί με την απειλή της  απόλυσης και την οικονομική εξαθλίωση. Θα είναι όμως και άλλοι… Θα είναι και η κυβέρνηση, οι τραπεζίτες, η ΕΕ,  τα μεγάλα κανάλια. Αυτοί που ξεθεμελιώνουν εργατικά – κοινωνικά δικαιώματα, ξεπουλούν δημόσιο πλούτο, καταδικάζουν τη νεολαία στην ανεργία και στη μετανάστευση. Αυτοί  που θέλουν μια εκπαίδευση απροκάλυπτα πιο ταξική, που θα στέλνει τη νεολαία από νωρίς στον καιάδα της πιο άγριας  εκμετάλλευσης και της εργασιακής περιπλάνησης. Που δημιούργησαν ένα  ακόμη πιο εξεταστικοκεντρικό, ανταγωνιστικό Γενικό Λύκειο για πολύ  λίγους. Με τη διαβόητη τράπεζα θεμάτων, τη βάση του 10 για πολλά  μαθήματα ενδοσχολικά αλλά και στις πανελλαδικές και όλους τους  βαθμούς να «μετράνε» στην εισαγωγή στα Πανεπιστήμια είναι ένα σχολείο προσανατολισμένο: - να αλέθει στις καταιγιστικές, εξεταστικές μυλόπετρες του ανταγωνισμού τα  μυαλά, τις προσδοκίες και τα όνειρα, των λίγων, που θα επιμένουν να  διεκδικούν μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση - να αποκλείσει από την τριτοβάθμια πολλούς μαθητές και να σε ορισμένους  να στερήσει ακόμη και το απολυτήριο! - να μη δίνει μόρφωση αλλά αποσπασματικές δεξιότητες και αναλώσιμη κατάρτιση, χρήσιμη μόνο για τις ανάγκες των εργοδοτών, οδηγώντας  τους – κι από τα 15 τους – στο μαγγανοπήγαδο της μαθητείας, της  απλήρωτης εργασίας χωρίς δικαιώματα, της μαύρης εργασίας ή της  αμοιβής με το 80% του βασικού μισθού πείνας. Την ίδια στιγμή, οι περικοπές διαλύουν τα σχολεία. 40% έχουν μειώσει τη  χρηματοδότηση. Συγχωνεύονται και καταργούνται 1200 σχολεία. Πεινασμένοι  μαθητές στοιβάζονται στις τάξεις. Ειδικότητες καταργούνται, εκπαιδευτικοί  απολύονται, το ολοήμερο περιορίζεται. Αυτό το σχολείο και αυτή η κοινωνία μας κλέβουν το μέλλον. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από τον αγώνα. Είμαστε η πλειοψηφία και μπορούμε να τους νικήσουμε. Είναι επιτακτική  ανάγκη για την επιβίωσή μας, για να υπάρχει μέλλον, για μια ανθρώπινη ζωή, έξω και πέρα από το βραχνά της ανεργίας, τη λογική του κέρδους και της αγοράς, το σύγχρονο σκοταδισμό. ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ  ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ Ενιαίο 12χρονο, δωρεάν, δημόσιο, σχολείο για όλα τα παιδιά. Που θα δίνει στέρεες γενικές γνώσεις, θα συνδέει τη θεωρία με την πράξη, θα αναπτύσσει την κριτική σκέψη, θα ανακαλύπτει τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα κάθε παιδιού και δε θα θάβει τα μαθητικά μυαλά κάτω από την εντατικοποίηση, τις συνεχείς εξετάσεις, τον ανταγωνισμό και την απόρριψη. Που θα χωράει την τέχνη, τη μουσική, το θέατρο. Που θα δίνει ελεύθερο χρόνο και δεν θα  τον θυσιάζει στο βωμό τον εξετάσεων. Που θα προσφέρει ελεύθερη  πρόσβαση στη γνώση, σε όλες τις βαθμίδες. Γι’ αυτό και πρέπει τώρα, όλες και όλοι μαζί, μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί  να αγωνιστούμε για Κατάργηση του νόμου 4186/2013 για την αναδιάρθρωση του Λυκείου. Κατάργηση των Πανελλαδικών Εξετάσεων, της βάσης του 10 και της "Τράπεζας Θεμάτων" Διαγραφή του χρέους, όχι των σχολείων Γενναία αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 15% του προϋπολογισμού ή το 5% του ΑΕΠ, ώστε να διασφαλιστεί σχολείο σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη και κάθε χωριό, με όλες τις αναγκαίες υποδομές (εργαστήρια, βιβλιοθήκες, γυμναστήρια, βιβλία), αναλώσιμα υλικά και δωρεάν βιβλία. Κανένα σχολείο να μη συγχωνευτεί ή κλείσει. Άμεσες προσλήψεις εκπαιδευτικών. Όχι στις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις. Αυξήσεις στους μισθούς. Να πετάξουμε τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής έξω από τα σχολεία μας. Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά.  Έκτακτη επιχορήγηση για τα έξοδα των σχολείων, για τη σίτιση και την ασφάλιση υγείας για τους μαθητές. Αναβάθμιση και όχι διάλυση της ειδικής αγωγής και της μέριμνας για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Όχι στη συρρίκνωση και το κλείσιμο ειδικών σχολείων και υποστηρικτικών δομών. Τμήματα με 20 μαθητές ανά τάξη, 15 στην κατεύθυνση, 10 στο εργαστήριο, παράλληλη διδασκαλία στην ξένη γλώσσα. Όχι τμήματα των 27 και 30 μαθητών. Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία για όλους, μαθητές, εκπαιδευτικούς, χωρίς διοικητικές παρεμβάσεις. ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΘΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ Κόντρα σε όλους που «κουρέλια κάνουν τα όνειρά μας», κόντρα στα ναζιστικά  μαντρόσκυλα του συστήματος που ψαρεύουν στα θολά νερά της απόγνωσης, κόντρα στον ατομισμό και την απογοήτευση. Για ένα σχολείο που στο κέντρο του θα έχει την μόρφωση και τις ανθρώπινες ανάγκες, όχι τα κέρδη των ΙΕΚ και των φροντιστηρίων. Με την ανατρεπτική, αντικαπιταλιστική αριστερά, με τα κοινωνικά κινήματα να μετατρέψουμε τα σχολεία σε κέντρα αγώνα του κόσμου της εργασίας και της δημιουργίας, ενάντια στην απανθρωπιά και τη βαρβαρότητα των δυνάμεων του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, των ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ και των Κυβερνήσεών τους, με τους δικούς μας θεσμούς που θα ανιχνεύουν την  αυριανή κοινωνία που ονειρευόμαστε.

Επιστολή προς όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις της Αριστεράς για τη στήριξη της πολιτικής ανυπακοής και των αγώνων στο δημόσιο

Αγαπητοί σύντροφοι/ισσες,

Είναι γνωστό ότι η συγκυβέρνηση, ολοκληρωτικά απονομιμοποιημένη στα μάτια του εργαζόμενου λαού, προσπαθεί να προχωρήσει την πολιτική της, στην υπηρεσία ΕΕ – ΔΝΤ – Κεφαλαίου και του τοκογλυφικού χρηματοπιστωτικού συστήματος. Τμήμα αυτής της πολιτικής είναι ένα «Νέο Δημόσιο»: με φτηνούς, ευέλικτους και πειθαρχημένους εργαζόμενους, πιο ακριβό και δυσπρόσιτο για τον πολίτη, χωρίς κοινωνικές υπηρεσίες, που θα καλύπτει μόνο τις υπηρεσίες που δεν θέλουν να πάρουν οι ιδιώτες, με διαλυμένη και συρρικνωμένη κάθε δημόσια κοινωνική δομή (υγεία, παιδεία, ασφάλιση, κοινωνική πρόνοια, πολιτισμό κλπ), και μόνες «δημόσιες» δομές τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης των «επενδυτών» και του ξεπουλήματος του συνόλου της δημόσιας περιουσίας, από την ΔΕΗ και το νερό μέχρι τα δάση και τον αιγιαλό. Ένα «νέο Δημόσιο» προσανατολισμένο αποκλειστικά στις ανάγκες της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ο Ν. 4250/2014 αποτελεί κρίσιμο εργαλείο σε αυτή την κατεύθυνση.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο αντιδρούν στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις μαζικά και οργανωμένα, με αξιοθαύμαστη επιμονή και διάρκεια. Το μαζικό ξέσπασμα ανυπακοής, η ενοποίηση των κλάδων, η ανάκτηση της συλλογικότητας και της εμπιστοσύνης στη συλλογική δράση είναι πολύ σημαντικά στοιχεία. Η μεγάλη πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων, με ή χωρίς την κάλυψη των σωματείων τους, έχουν αρνηθεί να καταθέσουν τα φύλλα αξιολόγησης, ενώ σε πολλά Υπουργεία δεν έχουν κατατεθεί καν αποφάσεις επιμερισμού. Η εφαρμογή του Ν. 4250/14 (παρά τις συνεχείς μεταθέσεις ημερομηνιών), βρίσκεται στον αέρα και έχει αναχθεί σε ζήτημα κεντρικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Η μαζική αποχή των δημοσίων υπαλλήλων από τις διαδικασίες αξιολόγησης, έχει καταστήσει το νόμο ανενεργό στην πράξη και ανοίγει δρόμο για τη συνολική ανατροπή του, δίνοντας αισιοδοξία στο κίνημα.

Γι’ αυτό η κυβέρνηση έσυρε στα δικαστήρια την απεργία-αποχή της ΑΔΕΔΥ ώστε να κριθεί  «παράνομη». Πρόκειται για τη συνέχεια των επιστρατεύσεων απεργών -ακόμη και προληπτικών- και προεικονίζει τις νομοθετικές τομές που ετοιμάζονται και στον Ν. 1264/82, προκειμένου να ξεμπερδεύουν πλήρως, με «χουντικές» μεθοδεύσεις, απαγορεύοντας κάθε συνδικαλιστική δράση. Ποτέ μέχρι τώρα από την μεταπολίτευση οι επιστρατεύσεις, οι παράνομες απεργίες, η εργοδοτική βία και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, δεν ήταν τόσο έντονη. Σήμερα, η κυβέρνηση δεν διστάζει να απειλεί ανοιχτά με πειθαρχικές διώξεις τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, εφόσον η απεργία-αποχή κριθεί οριστικά «παράνομη».

Εν όψει της απόφασης του Εφετείου τις προσεχείς μέρες, το κίνημα των εργαζομένων στο δημόσιο βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή: είτε θα αποδεχτεί τις όποιες (υπαγορευμένες) αποφάσεις της δικαιοσύνης και θα «συμμορφωθεί» εφαρμόζοντας τον Ν. 4250, είτε θα αναλάβει αυτό την υπεράσπιση των καταχτημένων και κατοχυρωμένων με αγώνες και θυσίες δικαιωμάτων του, θα συνεχίσει την πολιτική ανυπακοή, θα συνεχίσει και θα κλιμακώσει την απεργιακή δράση και θα πετύχει μια μεγάλη νίκη, σπάζοντας το φράγμα της «χουντικής νομιμότητας» και των διαρκών υποχωρήσεων μπροστά στις απαγορεύσεις. Αυτό, βέβαια, πάνω από όλα είναι κάτι που θα παλέψουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μέσα από τις συνελεύσεις τους, το συντονισμό στη βάση και την προσπάθεια να συντονιστούν από τα κάτω όλοι οι αγώνες της περιόδου.

Όμως, στο πολιτικό ζήτημα που έχει ήδη ανακύψει, πρέπει και οι δυνάμεις της Αριστεράς να πάρουν θέση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με δήλωση προς τις μαχόμενες δυνάμεις του κινήματος και της αριστεράς από 15/7/2014, έχει καλέσει «Όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να στηρίξουν έμπρακτα και χωρίς περιστροφές την πολιτική ΑΝΥΠΑΚΟΗ του κινήματος στο δημόσιο, ώστε η κατάργηση του νόμου αυτού να είναι η απαρχή για το ξήλωμα του μαύρου μετώπου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Δεν χωρούν μισόλογα σε αυτή την προσπάθεια. Δεν γίνεται να είναι κανείς κατά του κανιβαλικού νόμου, αλλά να συναινεί στην εφαρμογή του. Η μάχη είναι πολιτική. Όλη η Αριστερά πρέπει να αναλάβει την ιστορική ευθύνη που της αναλογεί στο να οργανώσει και να διευρύνει τη μαζική ανυπακοή και ξεσηκωμό του λαού. Με τον κόσμο πρωταγωνιστή και στους δρόμους, όχι μόνο ψηφοφόρο της κάλπης και τηλεθεατή των κοινοβουλευτικών μονομαχιών.»

Θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική αυτή τη στιγμή. Η ευθύνη όλων των δυνάμεων της Αριστεράς και του μαχόμενου κινήματος είναι μεγάλη σε αυτή τη συγκυρία, καθώς φαίνεται σαφώς ότι υπάρχει η  δυνατότητα με την πάλη των εργαζόμενων να ανατραπεί ο  νόμος και να δημιουργηθεί ένα σοβαρότατο πλήγμα στην βάρβαρη κυβερνητική πολιτική.

Κρίσιμη προϋπόθεση για αυτό αποτελεί η σαφής τοποθέτηση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς και του μαχόμενου κινήματος για τη συνέχιση και κλιμάκωση της απεργίας, και σε κάθε περίπτωση τη στήριξη της πολιτικής ανυπακοής των εργαζόμενων στο δημόσιο, ανεξάρτητα από τις αποφάσεις των δικαστηρίων.

Μόνο αυτή η κατεύθυνση μπορεί να ακυρώσει τον νόμο στην πράξη, να υπερασπιστεί τις στοιχειώδεις δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα των εργαζόμενων, να απαντήσει ουσιαστικά στην προσπάθεια κατάργησης του δικαιώματος στην απεργία μέσω των διαρκών δικαστικών αποφάσεων και επιστρατεύσεων, να συμβάλλει στο να ανοίξει από το εργατικό κίνημα ο δρόμος για την ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Εφόσον υπάρχει συμφωνία στην ανάγκη ανοιχτού καλέσματος σε πολιτική ανυπακοή και κλιμάκωση των αγώνων μπορεί μέσα από συναντήσεις να καθοριστούν παραπέρα πρωτοβουλίες, βήματα και ενέργειες συμβολής σε αυτήν την κατεύθυνση.

Με την πεποίθηση ότι ο οργανωμένος λαός που αγωνίζεται αποφασισμένος μέχρι το τέλος, μπορεί να κερδίσει τα πάντα, να δώσουμε τη μάχη της ακύρωσης του νόμου  με αισιοδοξία. Για να ηττηθεί η αδίστακτη και ανθρωποφάγα πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Για να βγουν μπροστά οι εργατικές ανάγκες και συμφέροντα.