Τρίτη 29 Ιουλίου 2014

Αλληλεγγύη στον συνδικαλιστή Παναγιώτη Μπρόφα

   

Η δίωξη και η καταδίκη σε βάρος του ακηδεμόνευτου ταξικού αγωνιστή-συνδικαλιστή Παναγιώτη Μπρόφα, σήμερα Γ. Γραμματέα του Κινήματος Συνταξιούχων,  δεν είναι μόνο ένα χτύπημα που στοχεύει στη δράση του συγκεκριμένου συνδικαλιστή και της ακηδεμόνευτης συνδικαλιστικής Συσπείρωσης ΑΣΕ-ΟΤΕ της οποίας είναι ιδρυτής, αλλά είναι ένα ακόμα τρομοκρατικό, εργοδοτικό κρατικό χτύπημα σε ότι κινείται και αντιστέκεται ασυμβίβαστα απέναντι στην εκμεταλλευτική και κεφαλαιοκρατική λαίλαπα και βαρβαρότητα.

   Η καταδίκη αυτή, αποτελεί πρόκληση για κάθε εργαζόμενο, για κάθε συνδικαλιστή, για κάθε ενεργό και δημοκρατικό πολίτη.

   Η επιλεκτική αυτή δίωξη με μια στημένη κατηγορία δυο Μαριόληδων και ενός Βανδώρου που παρουσιάζονταν με το όνομα Ακομμάτιστη Ενότητα της ΠΕΤ-ΟΤΕ και προμετωπίδα το φασιστικό σύνθημα η εργασία μας είναι η ιδεολογία μας, αποδεικνύει με τον ποιο αποκαλυπτικό τρόπο ότι το δικαστικό σύστημα λειτουργεί μεροληπτικά όχι μόνο υπέρ της εργοδοσίας βγάζοντας τις απεργίες παράνομες και καταδικάζοντας τους αγωνιστές συνδικαλιστές αλλά προστατεύοντας τον κρατικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό ακόμα και όταν προκαλεί βάναυσα με τις ενέργειες τη διαπλοκή του και τις δράσεις του.
  
   Η άρνηση της πρόεδρου να ασχοληθεί έστω και προσχηματικά με τις συνταρακτικές αποδείξεις που υπήρχαν στη δικογραφία και αποδείκνυαν ότι είχαν αντιστραφεί οι ρόλοι και αυτοί που θα έπρεπε να είναι κατηγορούμενοι βρίσκονταν στη θέση του μηνυτή και του κατηγόρου, καθώς και η επιμονή της να τον καταδικάσει χωρίς αποδείξεις, στηριζόμενη στους αντιφατικούς ισχυρισμούς ενός ψευδομάρτυρα (γνωστού γυρολόγου από κόμμα σε κόμμα, σήμερα Συριζεύει) και χωρίς να λάβει υπόψιν την μαρτυρία των δύο μοναδικών αυτοπτών μαρτύρων που διαβεβαίωσαν ότι αυτά που έλεγε ο Μπρόφας δεν είχαν καμία σχέση με τους ισχυρισμούς των κατηγόρων του και παρά την πρόταση του εισαγγελέα για αθώωση, επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

   Πιστός υπηρέτης της κυβέρνησης και συνένοχος, ο κρατικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, περπατώντας πάνω στα ερείπια των εργατικών δικαιωμάτων που κατεδάφισαν τα μνημόνια για τα οποία συνέργησε, ψάχνει να βρει την χαμένη του τιμή και αξιοπρέπεια στα αστικά δικαστήρια χαρακτηρίζοντας συκοφαντία την ιδεολογική αντιπαράθεση και την αποκάλυψη της σήψης και διαφθοράς του με αδιάψευστα ντοκουμέντα.

   Η μήνυση αυτή όπως και η απόφαση αποτελεί ουσιαστική κατάργηση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης, της ελευθερίας της κριτικής και αποτελεί αντικειμενικά προσπάθεια φίμωσης κάθε αγωνιστικής φωνής μέσα στα συνδικάτα.

   Ως προς αυτά, έχει τεράστιες ευθύνες η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ –αν δεν ξεκαθαρίσει τη θέση της- για όσα συνέβησαν την περίοδο εκείνη στον ΟΤΕ και την συνεργασία της παράταξής του με το φασίζων μόρφωμα αλλά και την εκκωφαντική αφωνία της για τη δράση του «μάρτυρα κατηγορίας» που είναι μέλος του και όσων από το παρασκήνιο τον στηρίζουν.

   Εκφράζουμε την εργατική αλληλεγγύη μας στον συναγωνιστή Παναγιώτη Μπρόφα και καλούμε όλες τις συλλογικότητες, τους αγωνιστές, τους ελεύθερους ανθρώπους να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και τη συμπαράστασή τους.

·         Καταγγέλλουμε την άδικη καταδικαστική απόφαση.
·         Απαιτούμε την απόσυρση των κατηγοριών και την αθώωσή του.

·         Οι ιδέες και οι αγώνες για ελευθερία και χειραφέτηση δεν φυλακίζονται.    

Πέμπτη 24 Ιουλίου 2014

Νίκη στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού - Να σταματήσει ΤΩΡΑ η σφαγή στη Γάζα


Εδώ και έξι μέρες κλιμακώνεται η χερσαία εισβολή του ισραηλινού στρατού στη Γάζα με τους νεκρούς να ξεπερνούν τους 500 και τους τραυματίες να ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες . 1,8 εκατομμύριο Παλαιστίνιοι, εγκλωβισμένοι στην ποντικοπαγίδα της λωρίδας της Γάζας δέχονται ανηλεή επίθεση από στεριά, θάλασσα και αέρα. 

Το ίδιο το Ισραήλ παραδέχεται ότι από τους 500 νεκρούς μόνο 110 είναι μέλη της Χαμάς  (μαχητές ή άμαχοι;), που αν και εκλεγμένη πολιτική δύναμη αντιμετωπίζεται σαν τρομοκρατική οργάνωση και άρα τους σκοτώνουμε χωρίς δεύτερη συζήτηση.

Η σφαγή των αμάχων δεν είναι παράπλευρη απώλεια. Είναι ο πραγματικός στόχος στην προσπάθεια να τσακιστεί το ηθικό ενός λαού που εδώ και μισό αιώνα παλεύει αλύγιστος για γη και ελευθερία. 

Που δεν υπέταξε τον αγώνα του στα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που δεν αναζήτησε προστάτες σε νέους αφεντάδες.

Σύσσωμος ο διεθνής καπιταλισμός συντάσσεται με το μακελειό, υποστηρίζοντας το «δικαίωμα του Ισραήλ στην ασφάλεια». 

Για να σταματήσει να ενοχλείται το κράτος του Ισραήλ από τις εστίες αντίστασης, να σταματήσει να  ακούει ο λαός του Ισραήλ τις κραυγές απόγνωσης 1,8 εκατομμύριων ανθρώπων φυλακισμένων σε ένα, όχι και τόσο μεγάλο, στρατόπεδο συγκέντρωσης, γιατί αυτό ακριβώς είναι η λωρίδα της Γάζας. 

Για να παραμείνει ισχυρός και συμπαγής ο χωροφύλακας των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή.

Ανάμεσά τους και η χώρα μας, όπου η άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο αποδέχεται το «δικαίωμα» του Ισραήλ να σφαγιάζει ένα λαό, αλλά και τα τελευταία χρόνια ενισχύει και εντατικοποιεί τις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις της Ελλάδας με το κράτος τρομοκράτη.

Χιλιάδες διαδηλωτές σ’ ολόκληρο τον κόσμο, και τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, βγήκαν στους δρόμους και απαιτούν να σταματήσει η σφαγή τώρα, δηλώνουν την υποστήριξή τους και ζητούν δικαίωση του ηρωικού αγώνα του παλαιστινιακού λαού.

Καταγγέλλουμε τη διεθνή εκστρατεία γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού.

Συντάσσουμε τις δυνάμεις μας με το διεθνές κίνημα κατακραυγής, τους χιλιάδες διαδηλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο και απαιτούμε:
  • Στηρίζουμε τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για ζωή, ελευθερία, ανεξαρτησία.
  • Να σταματήσει άμεσα ο αποκλεισμός της Γάζας
  • Να τερματιστεί η ισραηλινή επίθεση.
  • Να διακοπούν άμεσα οι διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις με το τρομο-κράτος του Ισραήλ
  • Να σταματήσει το έγκλημα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Να τιμωρηθούν οι εγκληματίες πολέμου πολιτικοί και στρατιωτικοί του Ισραήλ
  • Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα 40 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο


Σαράντα χρόνια πέρασαν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και το κατοχικό καθεστώς συνεχίζει να ελέγχει το 40% του νησιού με τη συνενοχή των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-Βρετανίας-ΝΑΤΟ-ΕΕ. Με τη δική τους στήριξη η Χούντα της 21ης Απριλίου ολοκλήρωσε το έγκλημα της υπονόμευσης της ανεξαρτησίας του νησιού με το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Ανέτρεψε τον Μακάριο και εγκατέστησε τη δικτατορική κυβέρνηση του Σαμψών, της ΕΟΚΑ Β' και των ακροδεξιών συμμοριών, ανοίγοντας έτσι το δρόμο στους Τούρκους εθνικιστές να προχωρήσουν στην εισβολή ως δήθεν “εγγυήτρια δύναμη”. Η Χούντα και η κυβέρνηση των Τούρκων εθνικιστών στήριζαν τον ιμπεριαλιστικό σχεδιασμό που ήθελε την Κύπρο προγεφύρωμα για τους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για το γεωπολιτικό έλεγχο της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής.

Εδώ και 40 χρόνια οι ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις παζαρεύουν με τους ιμπεριαλιστές και ουσιαστικά ανταλλάσσουν τη διαιώνιση του κατοχικού καθεστώτος με τη διασφάλιση μιας συμμαχίας για τη στήριξη της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου. Αυτή η στάση οδήγησε και στο λεγόμενο “σχέδιο Ανάν” που θα έκανε την Κύπρο ένα προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστών με αντάλλαγμα της ένταξη στην ΕΕ που ευνοούσε τα συμφέροντα της κυπριακής άρχουσας τάξης.

Στη σημερινή κρίση φάνηκε πως η ΕΕ, όπως και το ΝΑΤΟ, όχι μόνο δεν μπορεί και δε θέλει να εγγυηθεί την ανεξαρτησία της Κύπρου, αλλά λειτουργεί σαν εγγυητής του κατοχικού καθεστώτος. Αυτό δείχνει εξάλλου και ο χαρακτηρισμός της Κύπρου από την Τουρκία ως “εκλειπούσας” στα επίσημα έγγραφα προς την ΕΕ και μάλιστα επί ελληνικής προεδρίας. Η άθλια συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου και η δεξιά κυπριακή κυβέρνηση Αναστασιάδη μεθοδεύουν την αποδοχή ενός νέου, χειρότερου “σχεδίου Ανάν” των ιμπεριαλιστών με τον εκβιασμό της χρεοκοπίας. Ελπίζουν σε μερίδιο για το κεφάλαιο σε Ελλάδα και Κύπρο από τους σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για τον έλεγχο της περιοχής και την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της Αν. Μεσογείου. Γι' αυτό συμμαχούν και με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ.

Ιστορικές ευθύνες έχει η προηγούμενη αριστερή κυβέρνηση του ΑΚΕΛ με τον Χριστόφια που με τις αυταπάτες για αριστερή πολιτική και φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση εντός ΕΕ και κυριαρχίας του κεφαλαίου, αποδέχτηκε το κυπριακό Μνημόνιο και την Τρόικα ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ. Και αυτό παρά το γεγονός ότι είχε προηγηθεί η τραγική ελληνική εμπειρία που προειδοποιούσε για την κοινωνική χρεοκοπία και το καθεστώς εποπτείας από τους δανειστές.

Η τραγική ιστορική εμπειρία δείχνει πως η τραγωδία της Κύπρου και τα χτυπήματα στο λαό της, ελληνοκυπρίους και τουρκοκυπρίους, πέρα από την εμπλοκή των ιμπεριαλιστών, έχουν τη σφραγίδα του τουρκικού και του ελληνικού εθνικισμού, σαν και αυτόν που χρωματίζει τις κυβερνήσεις Σαμαρά και Αναστασιάδη, αλλά και των νοσταλγών της Χούντας Χρ. Αυγή και ΕΛΑΜ. Γι' αυτό και ο μεγαλύτερος εχθρός των εθνικιστών ήταν η Αριστερά και οι κοινωνικοί αγωνιστές που πάλευαν για ελευθερία, δημοκρατία, κοινωνικά δικαιώματα, ενάντια στην αποικιοποίηση.

Δείχνει επίσης πως ΗΠΑ-Βρετανία-ΝΑΤΟ-ΕΕ είναι συνένοχοι της τουρκικής εισβολής και επιδιώκουν τη διαιώνιση του κατοχικού καθεστώτος και της παραμονής των βρετανικών βάσεων που καταπατούν το 2% του εδάφους της Κύπρου. Και για να το καταφέρουν αυτό μεθοδεύουν το νέο “σχέδιο Ανάν” με στόχο ένα προτεκτοράτο όπου ο λαός δε θα έχει λόγο. Δεν μπορεί να υπάρξει συμπαράσταση στον κυπριακό λαό χωρίς καταγγελία του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλιστικού πλαισίου.

Η απελευθέρωση από τα δεσμά των Μνημονίων και το τέλος της τουρκικής κατοχής, θα έρθουν μέσα από τον αγώνα για μια Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη και δημοκρατική, χωρίς ξένους στρατούς, βάσεις και “εγγυήτριες δυνάμεις”, με τον κυπριακό λαό ενωμένο και αφέντη στον τόπο του. Αυτός ο αγώνας προϋποθέτει τη ρήξη και την έξοδο από την ΕΕ, και θα δικαιωθεί με την αντικαπιταλιστική ανατροπή και τη σοσιαλιστική προοπτική.


Σε αυτό τον αγώνα η αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά της Κύπρου μπορεί να πρωταγωνιστήσει και να ξεπεράσει το πισωγύρισμα στο λαϊκό και εργατικό κίνημα από την αποτυχία της κυβέρνησης Χριστόφια-ΑΚΕΛ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα στηρίξει αυτόν το δρόμο με όλες της τις δυνάμεις.

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014

Όχι στην διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ - Ρεύμα φθηνό για τους εργαζόμενους και τον λαό!


ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΕΗ!

ΡΕΥΜΑ ΦΤΗΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Το νομοσχέδιο διάλυσης και ξεπουλήματος της ΔΕΗ αποτελεί ένα ακόμα έγκλημα της άθλιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Παρά το ότι αποτελεί θλιβερή μειοψηφία μέσα στο λαό, επιχειρεί κατακαλόκαιρο και με ένα ακόμα πραξικόπημα στα θερινά τμήματα,  να ολοκληρώσει την πορεία  που ξεκίνησε με την «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας», το πούλημα μέσω του χρηματιστήριου του 49% της ΔΕΗ, την παράδοση του 17%  στο ΤΑΙΠΕΔ, το ξεπούλημα των δικτύων (ΑΔΜΗΕ)  και τώρα την διάσπαση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ, με το νομοσχέδιο για την λεγόμενη «μικρή ΔΕΗ».

Η άθλια συγκυβέρνηση κόβει κομμάτι-κομμάτι και ξεπουλάει στα ντόπια και ξένα κοράκια κάτι που δεν το έφτιαξε και δεν της ανήκει. Γιατί ανήκει σε όλους εμάς που το πληρώσαμε και σε όσους δούλεψαν σκληρά να έχει ρεύμα και το τελευταίο χωριό.
Η πάλη για να μην περάσει το κομμάτιασμα και η  ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, το ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου της χώρας, ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ!

Εργαζόμενοι,
Οι εγκληματίες της συγκυβέρνηση, που δεν κάνουν άλλο από το να πρακτορεύουν τα συμφέροντα των γερμανών της RWE, του Μυτηληναίου και του Λάτση, και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ φωνάζουν, ότι αν πουληθεί η ΔΕΗ και μπουν ιδιώτες, ο «ανταγωνισμός θα ρίξει τις τιμές»!

Ψέματα και πάλι ψέματα! Η ΔΕΗ πριν την «απελευθέρωση της αγοράς» είχε το φτηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη!

Με την «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας και την είσοδο των ιδιωτών από το 2001, ο μικρομεσαίος καταναλωτής είδε την τιμή του ρεύματος, όχι μόνο να μην πέφτει, αλλά και να αυξάνεται ραγδαία. 102%!!από το 2001 και μετά, 44% μόνο την τετραετία 2010-2013. Την ίδια τετραετία η ΔΕΗ προικοδότησε με 5 δις ευρώ τους ιδιώτες παραγωγούς,  αγοράζοντας πανάκριβο ρεύμα από τον Λάτση και τον Μυτιληναίο και πουλώντας ρεύμα σε αυτούς κάτω του κόστους, με τα τέλη στις εταιρείες των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας κλπ..

Να λοιπόν που πάνε τα λεφτά από τα υπέρογκα τιμολόγια και ποιο είναι το αποτέλεσμα της «απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας», που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η παράδοση της ΔΕΗ στα αρπακτικά και στους «εθνικούς» επενδυτές, ντόπιους και ξένους, θα έχει ως συνέπεια νέες δυσβάσταχτες αυξήσεις στα τιμολόγια, τεράστια προβλήματα στους αγρότες από την πώληση των φραγμάτων και την χρήση του νερού που σήμερα χρησιμοποιείται για άρδευση και αντιπλημμυρική προστασία στον ιδιώτη, στα ανταποδοτικά τέλη των δήμων, στα νησιά και στις περιοχές που το κόστος είναι ψηλότερο κλπ. Η κυβέρνηση παραδίδει τις πηγές της ζωής στους κερδοσκόπους και τους εκμεταλλευτές και αυτό δεν πρέπει να περάσει.

100% ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΕΗ, ΦΤΗΝΟ ΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.

Η ενέργεια αποτελεί κορυφαίο κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα. Θέλουμε ενέργεια φτηνή, που να έχουν όλοι πρόσβαση.  Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα. Για παραγωγή με οικολογικά κριτήρια, όχι καταστροφική για το περιβάλλον. Που να εξασφαλίζει την ενεργειακή αυτάρκεια και την ασφάλεια στον εφοδιασμό της χώρας.

Για αυτό χρειάζεται:

α) Πλήρης επανεθνικοποίηση της ΔΕΗ χωρίς  αποζημίωση,  και συνολικά του τομέα παραγωγής ενέργειας, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.  Έξω οι ιδιώτες παραγωγοί που φέσωσαν τους καταναλωτές και την ΔΕΗ και λειτουργούν με κριτήριο τα κέρδη και λειτουργία της για τον λαό, για τα νοικοκυριά και τους μικρομεσαίους καταναλωτές, όχι για τους ιδιώτες παραγωγούς

β) Πάλη ενάντια στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας που επιβάλλει η ΕΕ που αποτελεί το πλαίσιο επιβολή όλων αυτών των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Καμιά εφαρμογή των οδηγιών που επιβάλλουν την απελευθέρωση (ενδεικτικά, 92/1996, 54/2003, 72/2009), στα πλαίσια του συνολικού αγώνα για απειθαρχία, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ.

γ) Καμιά ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών και περιουσίας.  Κατάργηση του αμαρτωλού ΤΑΙΠΕΔ και όλων των μνημονιακών νόμων και δεσμεύσεων.

ΜΕ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΡΟΜΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.
ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ.

Για να ανατραπεί αυτή η πολιτική απαιτείται το ξεδίπλωμα ενός μεγάλου κινήματος ενός πανεργατικού-παλλαϊκού αγώνα, με στόχο να μην περάσουν αντιδραστικά μέτρα και επιλογές. Για την ανατροπή του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησής τους. Τώρα, χωρίς να περιμένουμε από εκλογές σε ευρωεκλογές και από κει στον πρόεδρο της δημοκρατίας και πάει λέγοντας. Δεν φεύγουν, αν δεν τους διώξουμε με τους αγώνες μας!

Παλεύουμε να αλλάξει η πολιτική σε όφελος του λαού, και όχι απλά η κυβέρνηση. Για να ανοίξει ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος αντικαπιταλιστικής ανατροπής στην ελληνική κοινωνία. Με κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, με διαγραφή του χρέους, με ρήξη / αποδέσμευση από  ευρωζώνη και ΕΕ, σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, με τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια των εργαζόμενων.

Ο αγώνας για την ανατροπή μπορεί να γίνει μόνο αν είναι στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων. Τώρα πρέπει να συνενωθούν και να κλιμακωθούν οι αγώνες ενάντια στην διαθεσιμότητα (καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, καθηγητές), για την υπεράσπιση της δουλειάς (στην ΕΡΤ, την coca-cola, και αλλού), ενάντια στην «αξιολόγηση», τις απολύσεις στο δημόσιο, τις ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων επιχειρήσεων και χώρων (παραλίες, δάση κλπ).

Να μετατρέψουμε την απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 9 Ιούλη σε βήμα  κλιμάκωση της πάλης, όχι σε βήμα εκτόνωσης και «κλεισίματος», όπως ελπίζει και επιδιώκει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΑΔΕΔΥ. Με τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις, τις απεργιακές επιτροπές και τα συντονιστικά τους μπροστά, όχι με τον έλεγχο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των άφαντων της ΓΣΕΕ.

Με ανυποχώρητο αγώνα και αλληλεγγύη, ενάντια στην διάσπαση και τον «κοινωνικό αυτοματισμό» μπορούμε να τους ανατρέψουμε.

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014

Δελτίο Τύπου για τον ανασχηματισμό της μνημονιακής συγκυβέρνησης στις 10-06-14


Φαίνεται ότι το "μήνυμα" που έλαβε η κυβέρνηση από τις εκλογές ήταν η κλιμάκωση της επίθεσης στον λαό. Ανεξάρτητα από τους εκλογικούς υπολογισμούς και τους γελοίους συμβιβασμούς όσων νέμονται την εξουσία, η βασική πλευρά του "νέου" κυβερνητικού σχήματος είναι η συνέχιση της μνημονιακής κόλασης.

Με έναν υπουργό οικονομίας, υπάλληλο τραπεζικών συμφερόντων, του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και του Λάτση, άξιο συνεχιστή της μαύρης οικονομικής μπότας  των Στουρνάρα, Προβόπουλου.

Με έναν συρφετό υποτακτικών  της τρόικα και του κεφαλαίου, οπαδών του νεοφιλελεύθερου εξτρεμισμού. Ξεχωριστές οι παρουσίες όπως του Βορίδη για να συνεχίσει το έργο του ομοιδεάτη του Γεωργιάδη, του Λοβέρδου που ξεκίνησε τη διάλυση της δημόσιας υγείας,  και έκανε επίδειξη ρατσισμού απέναντι στις οροθετικές γυναίκες, οι Βρούτσης,  Μητσοτάκης για να συνεχίσουν τις απολύσεις και την κατάργηση των εργασιακών - ασφαλιστικών δικαιωμάτων, η "νέα" κυβέρνηση διορίστηκε για να περάσει ήδη από το καλοκαίρι ένα νέο πακέτο σκληρών μέτρων, όπως η νέα έκθεση του ΔΝΤ υπαγορεύει.

Ολοκληρωτική διάλυση του ασφαλιστικού, γενικό ξεπούλημα με πρώτη την  ΔΕΗ, νέες απολύσεις στο δημόσιο, μειώσεις μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, κατεδάφιση της εναπομένουσας δημόσιας παιδείας και παράδοση της δημόσιας υγείας στα αρπακτικά των ασφαλιστικών εταιριών και των ιδιωτικών νοσοκομείων.

Η άθλια κυβέρνηση ισχνής μειοψηφίας στο λαό δεν έχει δικαίωμα να εφαρμόσει αυτή την πολιτική για την οποία καταψηφίστηκε στις πρόσφατες εκλογές.

Αποτελεί πραξικόπημα και μόνο η παραμονή της στην εξουσία. 

Ο Σαμαράς δεν είναι ότι δεν πήρε το μήνυμα των εκλογών. Καταλαβαίνει ότι τα "ψωμιά του είναι λίγα" και γι' αυτό προέκρινε ένα κυβερνητικό σχήμα που θα "αποτελειώσει τη δουλειά" που του ανατέθηκε  από τα αφεντικά του  με επίγνωση της συντριβής  που τον περιμένει.

Ο λαός έχει την δύναμη με την κλιμάκωση των ταξικών αγώνων άμεσα, χωρίς εκλογικές αναμονές, να ανατρέψει την κυβέρνηση και το μαύρο μέτωπο ΕΕ-κεφαλαίου,  να υπερασπίσει αποτελεσματικά τα συμφέροντα και τις ανάγκες του.

Η υποχρέωση πλέον της τεράστιας πλειοψηφίας του λαού, είναι να τους ρίξουμε με όσο το δυνατό πιο μεγάλο και εκκωφαντικό θόρυβο.

Τέτοιον που κανένας να μην μπορεί να αγνοήσει, να παρακάμψει ή να παρερμηνεύσει.

Και μόνο ο λαϊκός ξεσηκωμός, ένα κίνημα ρήξης, ανατροπής και ελπίδας που με τον ανυποχώρητο και ριζοσπαστικό του αγώνα που  θα διεκδικεί την έξοδο από την ΕΕ, τη διαγραφή του χρέους και τη χάραξη μιας άλλης πολιτικής για τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, μπορεί να γκρεμίσει τη μειοψηφία που κυβερνά.

Αποτελέσματα Ευρωεκλογών 25ης Μαΐου 2014




Τετάρτη 28 Μαΐου 2014

Πρώτες εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ


1. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών με την μεγάλη πτώση της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, (με συνολική πτώση πάνω από 12%!),  την πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ, και συνολικά τον κόσμο που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στρέφεται προς τα αριστερά να είναι πάνω από τα επίπεδα του 2012, αποτυπώνει την σφοδρή καταδίκη της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και την ανάγκη να αλλάξουν τα πράγματα. Η κυβέρνηση ΝΔ-ΕΛΙΑΣ είναι μειοψηφική, βαθιά απονομιμοποιημένη δεν έχει δικαίωμα να συνεχίσει την αντιδραστική πολιτική.

2. Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη δύναμη αποτυπώνει τη διάθεση ευρύτερων κομματιών εργαζομένων να απαλλαγούν από την κυβέρνηση της καταστροφής. Η στήριξη αυτή δεν αποτελεί σε κανένα βαθμό στήριξη της δεξιάς στροφής της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ (με την επιμονή στο ευρώ, το «ανήκουμε στην Δύση», την αναγνώριση του χρέους κ.λπ.) Αντίθετα, η επιμονή της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ σε μια δεξιά στροφή προσαρμογής εντός των πλαισίων της ΕΕ και του συστήματος  δεν μπορεί να εμπνεύσει στις λαϊκές τάξεις την αυτοπεποίθηση ότι υπάρχει πραγματικά άλλος δρόμος σε ρήξη με την ΕΕ, το χρέος και την Τρόικα.

3. Η εκλογική άνοδος της Χρυσής Αυγής αποτελεί ανησυχητική εξέλιξη και δείχνει ότι η πραγματική απάντηση στους φασίστες δεν μπορεί να έρθει με την επίκληση της «νομιμότητας» και των «θεσμών» αλλά με ένα μαχητικό αντιφασιστικό κίνημα που θα διεκδικήσει να διώξει τους φασίστες από τις γειτονιές, τους χώρους δουλειάς, τα συνδικάτα, που δεν θα τους επιτρέπει να δηλητηριάζουν με τη φασιστική και ρατσιστική ιδεολογία τους εργαζομένους και νέους.

4. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να συνεχίσει το καταστροφικό έργο της. Γι αυτό και επιδιώκει να δημιουργήσει διαφόρων ειδών αναχώματα (είτε με τη μορφή του Ποταμιού της διαπλοκής είτε με τη μορφή των εκλογικών εγχειρημάτων που ελέγχονται από επιχειρηματικές - αθλητικές μαφίες) με στόχο την ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού σε φιλομνημονιακή κατεύθυνση.

Η επιλογή μας είναι μια και μόνη: Απαιτείται ένας νέος γύρος αγώνων για να μην περάσουν τα αντιδραστικά μέτρα που προωθούνται άμεσα (ξεπούλημα σε ενέργεια, νερά, λιμάνια, νέο ασφαλιστικό, χαράτσια), για να ανατραπεί συνολικά το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου. Για να μην αφήσουμε να ανασυνταχτούν οι δολοφόνοι της Χ.Α. Οι εκλογικές αυταπάτες που κατά κόρον διέδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ (25 ψηφίζουμε, 26 φεύγουν) δεν οδηγούν πουθενά. Δεν φεύγουν αν δεν τους διώξουμε με την δύναμη των αγώνων μας!

5. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έδωσε μια δύσκολη, τριπλή εκλογική αναμέτρηση. Ήρθε σε επικοινωνία με δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές και λαϊκούς ανθρώπους. Έκανε ένα σοβαρό «άνοιγμα», με δεκάδες συγκεντρώσεις, περιοδείες και ομιλίες σε τόπους δουλειάς κλπ, πράγμα που αποτυπώθηκε σε σημαντικό βαθμό στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Φάνηκε, ότι υπάρχει ένα ευρύτερο ρεύμα, που στον έναν ή τον άλλο βαθμό αντιμετωπίζει θετικά την ανάγκη για μια μετωπική αντικαπιταλιστική Αριστερά που να διεκδικεί τον «άλλο δρόμο» της ανατροπής, χωρίς χρέος και μνημόνια, έξω από ευρώ και ΕΕ, με τους εργαζόμενους στο τιμόνι.

Ωστόσο, και παρά την αύξηση του ποσοστού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε σχέση με τον Ιούνη του 2012 και τις ευρωεκλογές του 2009, το αποτέλεσμα είναι πίσω από τις δυνατότητες και τις προσδοκίες μας. Φάνηκε ότι σε εκλογές με έντονα πολιτικά διλήμματα δεν κατορθώνουμε να πείσουμε το υπαρκτό δυναμικό που εκτιμά και συμφωνεί με τις απόψεις μας να μας ακολουθήσει και εκλογικά. Αυτό αποτυπώνει και δικές μας αδυναμίες που πρέπει να κάνουμε σημαντικά βήματα υπέρβασής τους, όπως στην αποσαφήνιση και το βάθαιμα της πολιτικής πρότασης και του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, στην πολιτική των συμμαχιών και την μετωπική συμπόρευση, στην συγκρότηση και ενωτική επανεκκίνηση της  ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα δούμε με τρόπο αυτοκριτικό το αποτέλεσμα αυτό και θα συζητήσουμε τις αιτίες του τόσο μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τις τοπικές και κλαδικές επιτροπές της αλλά ανοιχτά και συντροφικά με τον κόσμο του αγώνα.

6. Σε κάθε περίπτωση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μείνει στην πρώτη γραμμή των αγώνων και των κινημάτων, θα αγωνιστεί για την κλιμάκωση των αγώνων ενάντια στην κυβέρνηση της καταστροφής, θα επιμείνει στο δρόμο της κοινής δράσης των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς και των αγωνιστικών δυνάμεων μέσα στο κίνημα, στο δρόμο της μετωπικής συμπόρευσης των αγωνιστών και των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής και αντιΕΕ Αριστεράς, θα βαθύνει την πολιτική και προγραμματική επεξεργασία της.

Με την πεποίθηση ότι ανοίγονται μεγαλύτερες δυνατότητες για ένα κίνημα που δεν θα αφήσει να περάσουν τα κυβερνητικά σχέδια που θα προωθηθούν άμεσα, να διεκδικήσει να πάρει πίσω τις δουλειές, τους μισθούς κλπ, όλες τις κατακτήσεις που λεηλάτησαν τα μνημόνια. Με το βλέμμα στραμμένο στην αγωνία των αγωνιστών για να μπορέσει να νικήσει ο πολύμορφος εργατικός και λαϊκός ξεσηκωμός αλλά και την προσδοκία τους για μια Αριστερά που θα είναι δύναμη ανατροπής και όχι διαχείρισης.